بررسی بی‌توجهی رغشی کودکی

این بررسی به بی‌توجهی رغشی کودکی در چهار حوزه نگاه می‌کند: آیا احساسات شما در کودکی متوجه و پاسخ شدند، نه فقط رفتار یا نیازهایتان (انطباق رغشی)، آیا واکنش‌های رغشی شما مثل منطق درمان شدند یا کاهش پیدا کردند (تأیید)، آیا راحتی واقعاً در دسترس بود هنگام حادثه سخت، جدا از برآورده شدن نیازهای جسمانی (حمایت رغشی)، و چگونه این الگو به رابطه خود با احساسات امروز ظاهر می‌شود (الگوهای اکنون). با هم، چهار نقطه تصویری کاملتری می‌دهند، بیشتر از هر سؤال یکی.

بی‌توجهی رغشی کودکی با بدرفتاری فعال به روش خاصی متفاوت است: بدرفتاری درباره آنچه اتفاق افتاد، فریاد، ضرب‌وشتم، ظلم است؛ CEN درباره آنچه اتفاق نیفتاد است، انطباق، تأیید، راحتی که هرگز ظاهر نشد. آن بخشی است از دلیل تفویت آن در خود و افرادی که شما را بزرگ کردند، و بخشی است از دلیل تلخیص آن به عنوان نیازهایم برآورده شدند، نمی‌دانم چرا احساس می‌کنم. والدین نیت بد نیاز ندارند تا بچه‌ای را بدون بسیاری از تمرین بی‌توجهی رغشی بزرگ کنند. زمانی‌ که الگو از کودکی در تکرار ادامه می‌یابد: سختی نام‌گذاری آن چه احساس می‌کنید، برخورد کامل با احساسات سخت تنهایی، یا احساس گناه حتی درخواست حمایت از افرادی که بدیهی است که دغدغه دارند، این شایسته ملاحظه است.