رقابتی (تهاجمی، متمرکز بر پیروزی)، همکاری (تهاجمی + همکاری‌جو، متمرکز بر راه‌حل)، سازش (متوسط، دادو‌ستد)، اجتناب (غیرتهاجمی، دوری)، تطابق (غیرتهاجمی، تسلیم). هر حالت شامل تعادلی بین تهاجمی‌بودن و همکاری‌جویی است.

هیچ سبک واحدی به‌طور جهانی بهترین نیست. رقابتی در شرایط اضطراری مناسب است؛ همکاری برای مسائل پیچیده و پرخطر بهترین است؛ سازش تحت فشار زمانی کار می‌کند؛ اجتناب برای مسائل بی‌اهمیت مناسب است؛ تطابق زمانی درست است که حفظ رابطه از نتیجه مهم‌تر باشد. هدف استفاده از حالت صحیح برای هر موقعیت است.

درک حالت پیش‌فرض شما کمک می‌کند تا تشخیص دهید چه زمانی علیه شما کار می‌کند. افرادی که بسیار اجتناب می‌کنند فرصت‌های دفاع از خود را از دست می‌دهند. رقابت‌گرایان سخت روابط را آسیب می‌رسانند. آگاهی اولین گام برای انتخاب پاسخ‌های انعطاف‌پذیرتر و متناسب با موقعیت است.

بله. TKI دهاها سال تحقیق دارد که قابلیت اعتماد و اعتبار آن را برای اندازه‌گیری رفتار تعارض در سازمان‌ها تأیید می‌کند. این مدل توسط متخصصان منابع انسانی، میانجی‌گران، مربیان اجرایی و روان‌شناسان سازمانی در سراسر جهان استفاده می‌شود.