ادبیات «شخصیت تاریک» در روان‌شناسی دانشگاهی از کار Delroy Paulhus و Kevin Williams (۲۰۰۲) نشأت گرفت، که Dark Triad را پیشنهاد کردند: ماکیاولیسم، الگوهای خودشیفتگی و ویژگی‌های روان‌پریشی، به‌عنوان ابعاد شخصیتی همپوشان اما متمایز که در هر کسی تا حدی وجود دارند. در سال ۲۰۰۹ Paulhus الگوهای سادیستی را اضافه کرد تا چارچوب Dark Tetrad را ایجاد کند. اینها ویژگی‌های طیفی هستند، نه دسته‌بندی‌های بالینی: اکثر مردم درجه‌ای قابل‌اندازه‌گیری از هر یک دارند.

این آزمون سبک شخصیت تاریک یک ابزار خودکاوی الهام‌گرفته از Dark Tetrad است. دوازده سناریو درباره مقابله با فشار، درخواست آنچه می‌خواهید، شنیدن تعریف‌ها، تماشای شخصیت‌های عمومی در سقوط، بررسی می‌کنند کدام الگوی سایه‌ای رفتار شما به آن تمایل دارد. پاسخ‌های شما یکی از چهار نمونه‌الگو را پیشنهاد می‌دهند: Strategist (تمایل به ماکیاولیسم)، Spotlight (تمایل به خودشیفتگی)، Cool Hand (بی‌تأثری، آرامش مرتبط با روان‌پریشی در معنای دانشگاهی)، یا Provocateur (سادیسم و مخالفت روزمره).