بررسی اضطراب سلامت

این بررسی اضطراب سلامت را از طریق سه حوزه‌ی روزمره مورد بررسی می‌گذارد. هشیاری بیش‌ازحد نسبت به علائم بدن درباره‌ی چگونه‌ی نزدیک نظارت شما بر بدنتان برای احساسات غیرعادی و چقدر احساسی‌ای پرسش می‌کند که متوجه شده‌اید شامل درنظرگرفتن شما برای یکبار شود. تطمین‌طلبی و اجتناب دو طرف یک سکه را پوشش می‌دهند: علائم را آنلاین جستجو کردن، از افراد نزدیک برای تطمین پرسش کردن یا رزرو دیدار پزشک عمدتاً برای شنیدن اینکه همه چیز خوب است، یا برعکس، کاملاً از درمان پزشکی دوری جستن زیرا از آنچه ممکن است کشف کنند می‌ترسید. بزرگ‌نمایی اطلاعات سلامت درباره‌ی نحوه‌ی اینکه یک علامت جزئی یا یک مقاله‌ی ترسناک چگونه به عنوان نشانه‌ی بیماری جدی تفسیر می‌شود، یکی از الگوهای اصلی نام‌برده‌شده در معیارهای DSM-5 برای اختلال اضطراب‌ی سلامت. با هم، سه الگوی کاملتری نسبت به یک سؤال تنها بدهند: دو نفر می‌توانند هر دو علامت آنلاین جستجو کنند و به مکان‌های بسیار متفاوت برسند، یکی را تطمین شوند، دیگری بیشتر نگران شود.

توجه به بدن و جدی‌گرفتن علائم غریزه‌ی سلامتی است، مسئله‌ای برای حل نیست. آنچه محققان اضطراب سلامت را توصیف می‌کنند یا اختلال اضطراب‌ی سلامت در اصطلاح DSM-5 الگویی متفاوت و ثابت‌تر است: احساسات بدنی نزدیک نظارت می‌شوند، تطمین از پزشک یا شخص عزیزی سریعاً مات می‌شود پیش از اینکه یک نگرانی جدید محل خود بگیرد، و علائم جزئی به عنوان علائم بیماری جدی بسیار بیشتر از آنچه شواهد حمایت می‌کند تفسیر می‌شوند. اضطراب سلامت اغلب به عنوان "فقط یک ابدی‌شناخت" کم برآورد می‌شود، اما اضطرار آن باعث می‌شود واقعی باشد، و می‌تواند آرام زمان، انرژی، و صلح‌ذهنی واقعی هزینه کند، چه آن به صورت ساعاتی گذاشته‌شده برای علائم جستجو آنلاین، بازدیدهای مکرر برای تطمین یا کاملاً از معاینه‌ها اجتناب به دلیل ترس از آنچه ممکن است نشان دهند تظاهر کند. زمانی‌که الگو احساس‌شود ثابت، زمانی‌که تطمین هرگز تماماً چسپندگی نیست، یا زمانی‌که تصمیم‌های پزشکی را به هر دو طرف شکل می‌دهد، خیلی یا کم‌تر، توجه نزدیک‌تر شایسته است.