خیر. این ابزاری رایگان برای خودارزیابی است، نه تشخیص بالینی. تنها یک متخصص می‌تواند PMDD را تأیید کند، معمولاً نه با یک پرسش‌نامه، بلکه از طریق ثبت روزانه‌ی علائم به‌مدت حداقل دو چرخه‌ی قاعدگی. کاری که این آزمون می‌تواند انجام دهد ارائه‌ی تصویری ساده در پنج حوزه‌ی علامتی است، که می‌تواند نقطه‌ی شروعی مفید باشد اگر می‌خواهید بدانید آیا ارزش دارد الگوی پیش از قاعدگی‌تان را با پزشک عمیق‌تر بررسی کنید.

اغلب افرادی که قاعدگی دارند پیش از آن علائمی را تجربه می‌کنند، و این به‌تنهایی طبیعی است و PMDD نیست. PMDD به الگویی بسیار شدیدتر و پایدارتر اشاره دارد: خلق و علائم جسمی آن‌قدر شدید هستند که به‌طور محسوس بر روابط، کار یا فعالیت‌های روزمره تأثیر می‌گذارند، در هر چرخه به‌طور پایدار تکرار می‌شوند و با شروع قاعدگی تسکین می‌یابند. آنچه PMS را از PMDD جدا می‌کند صرفاً وجود علائم نیست، بلکه میزان و ثبات آن‌هاست.

افسردگی پس از زایمان به بازه‌ی زمانی مشخصی، یعنی هفته‌ها تا ماه‌های پس از زایمان، محدود است. PMDD ربطی به بارداری ندارد؛ این یک الگوی چرخه‌ای ماهانه مرتبط با فاز لوتئال است که می‌تواند در تمام طول سال بر هر فردی که قاعدگی دارد تأثیر بگذارد. افسردگی یا اضطراب عمومی نیز اصلاً به زمان‌بندی چرخه وابسته نیست. نشانه‌ی اصلی که PMDD را متمایز می‌کند این است که علائم همراه با چرخه اوج و فرود می‌گیرند: تقریباً یک هفته پیش از قاعدگی ظاهر می‌شوند و با شروع آن تسکین می‌یابند.

ابتدا با ثبت روزانه‌ی علائم خود در کنار چرخه‌تان به‌مدت حداقل دو ماه شروع کنید. این سابقه اطلاعات کلیدی‌ای است که پزشک یا متخصص زنان برای تأیید PMDD و رد سایر علل به آن نیاز دارد. درمان‌های مؤثر و مبتنی بر شواهد وجود دارند، از جمله داروهای SSRI (که ممکن است فقط در فاز لوتئال، به‌صورت چرخه‌ای برای PMDD تجویز شوند) و رویکردهای هورمونی. بردن سابقه‌ی پیگیری و نتیجه‌ی این آزمون به آن نخستین گفت‌وگو کمک می‌کند بحث دقیق‌تری داشته باشید.