تاخیر انداختن تنبلی نیست، بلکه شش الگوی روان‌شناختی متفاوت است که رفتار سطحی یکسانی ایجاد می‌کند. چارچوب Linda Sapadin سال ۱۹۹۶ ('It's About Time! The 6 Styles of Procrastination')، که به طور گسترده در ادبیات بهره‌وری و CBT استناد می‌شود، شش نوع تاخیر‌کننده متمایز را شناسایی کرد: Perfectionist (می‌ترسد 'خوب بودن' کافی نباشد)، Worrier (اضطراب قبل از شروع کار فلج می‌کند)، Dreamer (در چشم‌انداز زندگی می‌کند، نه اجرا)، Defier (خودمختاری در برابر دستور)، Crisis-Maker (وحشت ناشی از آدرنالین)، و Over-Doer (بله‌گو برای بسیاری از کارها).

تست نوع تاخیر‌کننده الگوی غالب تاخیر شما را به یکی از این شش نوع نگاشت می‌کند. ده سناریو، تاخیر شروع کار، نزدیک شدن مهلت، چندین کار، وضعیت فضای کار، نشان می‌دهند کدام نوع را ابتدا انتخاب می‌کنید وقتی تاخیر شروع شود. دانستن نوع شما اهمیت دارد زیرا توصیه‌های عام ('فقط شروع کنید') برای همه ناکام است، هر نوع به استراتژی‌های متفاوتی نیاز دارد.