Afantasia is het onvermogen om vrijwillig mentale beelden te vormen. Wanneer je wordt gevraagd iets in te beelden — een strand, een appel, het gezicht van een geliefd — ervaart iemand met afantasia helemaal geen innerlijk beeld, hoewel zij nog steeds alles over het voorwerp weten. Het werd in 2015 benoemd door professor Adam Zeman's team van de Universiteit van Exeter. Het is een normale variatie in hoe menselijke geesten werken, geen stoornis, en raakt naar schatting 1-4% van de mensen.

De test is geïnspireerd door de Vividness of Visual Imagery Questionnaire (VVIQ), het standaard onderzoeksinstrument voor het meten van mentale beelden. Het vraagt je je ogen te sluiten en 12 alledaagse scènes in te beelden — gezichten, landschappen, voorwerpen en beweging — en vervolgens te beoordelen hoe levendig elk beeld is, van 'zo duidelijk als werkelijk zien' tot 'helemaal geen beeld'. Je antwoorden worden gescoord in een van vier niveaus: afantasisch, zwak (hypofantasia), typisch of hyperafantasisch.

Nee. Dit is een zelfreflex-screening, geen klinische diagnose. Afantasia is geen medische aandoening met een formele diagnostische test — het is een eigenschap die wordt geïdentificeerd via zelfrapportage van beeldenlevendigheid, wat precies is wat deze quiz meet. Het kan sterk suggereren waar je op het beeldenspectrum valt en je de juiste woordenschat voor je ervaring geven, maar het is geen vervanging voor het spreken met een onderzoeker of clinicus als je bezorgdheden hebt.

Nee. Afantasia is een normale variatie in cognitie, geen tekort of handicap. De meeste mensen met afantasia leiden volledige levens met sterk geheugen en rijk denken — zij denken gewoon meer in concepten, woorden of ruimtelijke relaties dan in beelden. Sommig onderzoek suggereert zelfs voordelen, zoals minder opdringerige beelden en minder ruminatie over belastende visuele herinneringen. Opmerkelijke mensen met afantasia zijn Pixar-medeoprichter Ed Catmull en Firefox-schepper Blake Ross.