Nee. Dit is een gratis zelfonderzoekstool, geen klinische diagnose. Hij kan je niet vertellen of je in medische zin postpartumdepressie hebt — dat kan alleen een gelicentieerde professional beoordelen. Wat hij wel kan doen, is je een overzicht in gewone taal geven over acht domeinen gebaseerd op het klinische raamwerk van de EPDS, wat een nuttig startpunt kan zijn voor een gesprek met je gynaecoloog, verloskundige of een therapeut.

Baby blues komen heel veel voor, treffen de meeste nieuwe ouders in de eerste paar weken, en verdwijnen meestal vanzelf zodra hormonen en slaap zich stabiliseren. Postpartumdepressie duurt doorgaans langer dan twee weken, voelt zwaarder dan gewone vermoeidheid, en kan gepaard gaan met aanhoudend schuldgevoel, leegte, of loskoppeling van je baby of jezelf. Als een lage stemming, angst of overweldiging er na twee weken nog steeds zijn, of vanaf het begin ernstig aanvoelen, is het de moeite waard om met een professional te praten in plaats van af te wachten of het overgaat.

Begin met je resultaten te behandelen als informatie, niet als vonnis. Een goede volgende stap is praten met je gynaecoloog, verloskundige, of een therapeut met ervaring in postpartum geestelijke gezondheid — zij zijn dit gesprek gewend en kunnen een goede beoordeling bieden. Postpartumdepressie is goed behandelbaar, met opties zoals therapie, steungroepen, en waar passend medicatie. Als je ooit gedachten hebt over jezelf schaden, vertel het dan vandaag nog aan iemand: bel of sms 988 (de Amerikaanse Suicide & Crisis Lifeline) of neem contact op met je lokale noodservices.

Nee. Postpartumdepressie is een veelvoorkomende, behandelbare medische aandoening, gevormd door hormonale verschuivingen, slaaptekort, en de enorme aanpassing van net ouder worden — geen weerspiegeling van hoeveel je van je baby houdt of hoe capabel je als ouder bent. Veel ouders die zich later, na behandeling, compleet anders voelden, beschreven zich van tevoren precies zo te hebben gevoeld. Nu worstelen doet niet af aan hoeveel je geeft.