ไม่ นี่คือเครื่องมือสะท้อนตนเองฟรี ไม่ใช่การวินิจฉัยทางคลินิก มันไม่สามารถบอกให้คุณทราบว่าคุณประสบการณ์การละเลยทางอารมณ์ของวัยเด็กในจำนวนที่มีความหมาย ผู้บำบัดที่มีใบอนุญาตเท่านั้นสามารถช่วยให้คุณเข้าใจสิ่งนั้น สิ่งที่มันสามารถทำได้คือให้สรุปภาษาธรรมชาติของโดเมนสี่ประการ (การสอดแนว ยืนยัน สนับสนุน) และวิธีที่รูปแบบเหล่านั้นปรากฏวันนี้ ซึ่งอาจมีประโยชน์เป็นจุดเริ่มต้นหากบางสิ่งรู้สึกว่าผิด แต่คุณไม่สามารถตั้งชื่อได้อย่างสมบูรณ์

นี่คือประเด็น: การละเลยทางอารมณ์ของวัยเด็กเป็นเรื่องของสิ่งที่ไม่เกิดขึ้น ไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้น บ้านสามารถจัดเตรียมอาหาร เสื้อผ้า ความปลอดภัย และโครงสร้าง และยังคงเหลือพื้นที่เพียงเล็กน้อยสำหรับอารมณ์ที่ต้องการสังเกต ยืนยัน หรือได้รับการปลอบประโลม หลายคนรับรู้รูปแบบนี้อธิบายสิ่งเดียวกันเสียทีเดียว: "ความต้องการของฉันได้รับการตอบสนอง ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันจึงรู้สึก" การดูแลร่างกายและการสอดแนวอารมณ์เป็นสิ่งที่แยกจากกัน และครัวเรือนสามารถส่งมอบอย่างสมบูรณ์หนึ่งในขณะที่แทบจะไม่เคยจัดเตรียมสิ่งอื่น

การหลอกลวงและการหลีกเลี่ยงด้านการหลีกเลี่ยงโดยทั่วไปค้นหาสิ่งที่มีอยู่ของอันตราย ตะโกน ตี ความโหดร้ายความกลัว การตรวจสอบนี้ค้นหาการขาดเสียงอารมณ์: ไม่ว่าอารมณ์จะถูกสังเกต นำมาใจกว่า และปลอบประโลม สองอย่างสามารถทับซ้อนกันได้ แต่เป็นรูปแบบที่แตกต่างกัน มันเป็นไปได้อย่างแน่นอนว่าจะไม่มีประวัติการหลอกลวงและยังคงรับรู้รูปแบบที่แข็งแกร่งของการละเลยทางอารมณ์ ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้การตรวจสอบนี้มีอยู่เป็นสิ่งที่แยกจากกัน ไม่ใช่สับเซตของการหลอกลวง

ดูผลลัพธ์ของคุณเป็นข้อมูล ไม่ใช่การวินิจฉัยบนวัยเด็กของคุณหรือพ่อแม่ของคุณ ขั้นตอนถัดไปที่ดีคือการพูดคุยกับนักบำบัดที่คุ้นเคยกับการละเลยทางอารมณ์ของวัยเด็กหรือแนวทางเน้นการสัมพันธ์ การตั้งชื่อรูปแบบโดยไม่มีการกำหนดความผิดมักจะเป็นขั้นตอนแรกที่มีประโยชน์มากที่สุด เนื่องจากคนส่วนใหญ่ที่ปล่อยให้ส่วนนั้นไว้ไม่ได้ตั้งใจเช่นนั้น การนำสรุปจากการตรวจสอบนี้เข้าไปในการสนทนาครั้งแรกอาจเป็นประโยชน์ในการโฟกัส