ความแตกต่างในการประมวลผลสัตวหลวงเป็นเกณฑ์การวินิจฉัยหลักของออติสม์ (DSM-5) แต่มีอยู่ในทุกคนบนสเปกตรัม แบบทดสอบนี้มีประโยชน์สำหรับใครก็ตามที่สนใจวิธีที่พวกเขาประมวลผลการป้อนข้อมูลสัตวหลวง ไม่ใช่เพียงบุคคลที่มีความแตกต่างด้านประสาท

โปรไฟล์จำแนกการประมวลผลสัตวหลวงบนสองแกน: เกณฑ์ประสาท (ปริมาณการป้อนข้อมูลที่คุณต้องก่อนสังเกต) และการตอบสนองพฤติกรรม (พาสซีฟกับแอคทีฟ) นี้สร้างสี่จตุรัส: การลงทะเบียนต่ำ (เกณฑ์สูง + พาสซีฟ) การแสวงหาสัตวหลวง (เกณฑ์สูง + แอคทีฟ) ความไวต่อสัตวหลวง (เกณฑ์ต่ำ + พาสซีฟ) การหลีกเลี่ยงความรู้สึก (เกณฑ์ต่ำ + แอคทีฟ) ชั้นฐานบนวิจัยการประมวลผลสัตวหลวงที่สร้างตั้งขึ้น

รูปแบบการประมวลผลประสาทสัมผัสค่อนข้างเสถียร แต่สามารถได้รับอิทธิพลจากความเครียด การขาดการนอนหลับ ยา และการรับสัมผัสมากเกินไป ความเครียดเรื้อรังมักจะลดระดับความไวของคุณ (ทำให้คุณไวต่อการรับสัมผัสมากขึ้น) ในขณะที่การพักผ่อนที่เพียงพอจะเพิ่มระดับนั้น

มีการทับซ้อนกัน แต่ไม่เหมือนกันทั้งหมด "Highly sensitive person" เป็นศัพท์จิตวิทยาที่นิยมสำหรับปลายข้างหนึ่งของสเปกตรัม — ล้นเหลือและได้รับผลกระทบอย่างลึกจากการรับสัมผัส โปรไฟล์นี้กว้างขึ้น: แมปสี่จตุรัสที่แตกต่าง รวมถึงการตอบสนองต่ำ (Low Registration) และการแสวงหาการกระตุ้น ไม่ใช่แค่ความไวที่เพิ่มขึ้น คุณอาจมีความไวสูงในช่องทางหนึ่งและตอบสนองต่ำในช่องทางอื่น