مدل پاسخ تروما، که اغلب چهار F نامیده می‌شود (fight، flight، freeze، و fawn)، روش‌های خودکار را توصیف می‌کند که سیستم عصبی شما هنگام احساس تهدید واکنش نشان می‌دهد. ریشه‌های آن در توصیف فیزیولوژیست Walter Cannon در سال 1915 از پاسخ fight-or-flight است، که توسط تحقیقات بعدی درباره حالت freeze (تحرک تونیک) گسترش یافت، با پاسخ fawn که توسط روان‌درمانگر Pete Walker در کار خود درباره تروما پیچیده نام‌گذاری شد. این زبان ساده را برای یک تجربه آشنا قرار می‌دهد: تحت فشار، برخی مردم عقب‌نشینی می‌کنند، برخی به حرکت می‌روند، برخی خالی می‌شوند، و برخی برای خوشحال کردن همه عجله می‌کنند.

Fight مواجهه و کنترل را فعال می‌کند؛ flight فرار، فعالیت و اجتناب را فعال می‌کند؛ freeze انرژی را از طریق سکون و خاموشی حفظ می‌کند؛ و fawn ایمنی را از طریق تسکین و خوشایند‌کاری جستجو می‌کند. این واکنش‌ها سریع و خودکار هستند — آن‌ها از طریق سیستم عصبی خودمختار قبل از اینکه فکر آگاه برسد شلیک می‌شوند، به همین دلیل است که پیش‌فرض شما در لحظه غیرممکن به نظر می‌رسد. بیشتر مردم یک پاسخ غالب به‌علاوه یک یا دو پشتیبان دارند که در روابط و موقعیت‌های مختلف ظاهر می‌شوند.