Nie. To jest narzędzie autorefleksji, a nie narzędzie diagnostyczne. Zaburzenia odżywiania diagnozuje wykwalifikowany klinista poprzez rozmowę kliniczną i czasami badanie fizykalne, które uwzględnia pełną historię – ta kontrola tylko odzwierciedla sposób, w jaki odpowiadałeś na 22 pytania na temat ostatnich kilku tygodni. Użyj wyników jako punktu wyjścia do rozmowy, a nie jako werdykt.

Większość ludzi czuje niezadowolenie z ciałem lub myśli o jedzeniu i wadze bardziej niż by chciała w pewnym momencie – to powszechne i zwykle łagodne i krótkotrwałe. Staje się klinicznie znaczące, gdy wzorzec jest trwały (tygodnie do miesięcy, a nie dni), powoduje prawdziwy stres i zakłóca codzienne funkcjonowanie: jedzenie z innymi, koncentrację w pracy lub szkole, lub zdrowie fizyczne. Częstotliwość, intensywność i zakłócenia to to, co odróżnia zwykłe zmartwienie od czegoś godnego profesjonalnej uwagi – nie jedno pojedyncze myśli lub zwyczaj sam w sobie.

Zacznij od rozmowy z kimś – lekarzem, terapeutą lub zaufaną osobą w twoim życiu – o tym, co zauważyłeś. W USA, NEDA (National Eating Disorders Association, nationaleatingdisorders.org) oferuje darmowe, poufne narzędzie badawcze i linię telefoniczną, aby połączyć cię z zasobami. W Wielkiej Brytanii, Beat (beateatingdisorders.org.uk) oferuje linię telefoniczną i czat internetowy i może Cię skierować do opcji leczenia NHS i prywatnych. Żadna z tych usług nie wymaga wcześniejszej diagnozy – szukanie wsparcia wystarczy.

CBT-E (Ulepszona Terapia Poznawczo-Behawioralna) to ustrukturowana, oparta na dowodach terapia rozmowna opracowana specjalnie dla zaburzeń odżywiania. Działa poprzez identyfikację przekonań i zachowań – wokół jedzenia, wagi, kształtu i kontroli – które utrzymują zaburzone wzorce, i stopniowe odbudowanie bardziej elastycznego stosunku do jedzenia. Zwykle jest udzielana przez szkolonego terapeutę przez kilka sesji tygodniowych i ma silne poparcie badawcze dla anoreksji, bulimii nervosa i zaburzenia objadania się.