Nie. To bezpłatne narzędzie autorefleksji, a nie diagnoza kliniczna ani test symptomów. Nie może powiedzieć Ci, czy masz konkretny stan — taką ocenę może przeprowadzić wyłącznie licencjonowany specjalista. To, co może zrobić, to dać Ci obraz w prostym języku obejmujący Twoje aktualne obciążenie, to, jak wpływa ono na Twoje życie, wsparcie, które już masz, oraz to, jak bardzo jesteś otwarta na wypróbowanie terapii — co może być użytecznym punktem wyjścia do decyzji o kolejnym kroku.

Tak, i to poczucie jest właśnie powodem, dla którego ten test istnieje. Wiele osób, które naprawdę odniosłyby korzyść z terapii, nigdy nie bada tej możliwości, ponieważ zakładają, że ich sytuacja nie jest wystarczająco dramatyczna, by się liczyła. Terapia nie jest zarezerwowana dla kryzysów: wiele osób zaczyna po prostu dlatego, że zwykły stres trwał dłużej, niż by chciały, albo dlatego, że są ciekawe, co może wnieść spojrzenie z zewnątrz. Nie ma żadnego progu, który trzeba najpierw przekroczyć.

Oznacza to, że na podstawie Twoich dzisiejszych odpowiedzi nie nosisz w sobie nietypowej ilości obciążenia, Twoje codzienne życie i relacje wydają się trzymać kupy, a masz już dostępne narzędzia radzenia sobie i wsparcie. Nie oznacza to, że terapia byłaby dla Ciebie zła — wiele osób, które chodzą na terapię, dobrze sobie radzi — oznacza to tylko, że nie ma obecnie pilnego sygnału, który kierowałby Cię w tę stronę.

To całkowicie normalna reakcja i nie oznacza, że nie jesteś gotowa. Dobrym pierwszym krokiem jest często po prostu jedna rozmowa konsultacyjna — większość terapeutów oferuje ją za niską cenę lub bezpłatnie, wyłącznie po to, by sprawdzić, czy dobrze się dogadujecie, bez zobowiązania do kontynuacji. Masz prawo porównywać opcje, zadawać pytania i zmienić zdanie, zanim zdecydujesz się na coś bardziej długoterminowego.