Typ A opisuje styl behawioralny oznaczony pilnością czasu, konkurencją, szybkim tempem i skłonnością do niecierpliwości lub podrażnienia. Typ B opisuje przeciwny koniec: bardziej zrelaksowany, równomiernie tempo i mniej reaktywny na presję czasu. To dwa końce pojedynczego kontinuum, a nie oddzielne pudełka — większość ludzi spada gdzieś pośrodku i przesuwają się po nim w zależności od sytuacji.

Wzorzec zachowania Typu A to rzeczywista, dobrze udokumentowana koncepcja wprowadzona przez kardiologów Friedmana i Rosmana w 1959 roku, i istnieją zwalidowane instrumenty badawcze — przede wszystkim Jenkins Activity Survey i Bortner Rating Scale. Ten szczególny test 12-pytaniowy to oryginalna adaptacja edukacyjna inspirowana tą strukturą, a nie kliniczny lub psychometrycznie walidowany instrument. Zbudowany do szybkiej autorefleksji, a nie diagnozy.

To zastrzeżenie jest najważniejsze. Wcześniejsze badania z lat 50-70 sugerowały związek między zachowaniem Typu A a niedokrwiennością wieńcową, ale późniejsze, większe badania nie potwierdziły go konsekwentnie. Obecny konsensus jest taki, że chroniczna wrogość i gniew — jeden konkretny aspekt — niosą ryzyko zdrowotne, a nie napęd, ambicja czy zapracowanie same w sobie. Tak więc ten test to autorefleksja nad stylem pracy, a nie medyczne lub kardiologiczne badanie ryzyka.

Ani jeden nie jest lepszy. Energia typu A może zasilać wysoką wydajność i osiągnięcia celów; stabilność typu B wspiera skupienie, odzyskiwanie i niższą reaktywność stresową. Oba style obejmują odnoszących sukcesy, ambitnych ludzi — po prostu przychodzą tam w różnych prędkościach. Najbardziej praktyczne miejsce dla wielu ludzi to zbalansowana środka, gdzie możesz się elastycznie kruszyć między napędem a łatwością w zależności od tego, czego sytuacja potrzebuje.