مراقب

مراقب نشان‌دهنده‌ی همدلی، خدمت و اختصاص به حمایت از دیگران است. مراقبان معنا را در کمک، پرورش و کاهش رنج می‌یابند. آنها قابل‌اعتماد، هم‌دل و به‌طور عمیق متعهد به بهزیستی دیگران هستند.

تقریباً 15 درصد از جمعیت با نمونه‌الگوی مراقب شناسایی می‌شوند، که آن را یکی از رایج‌ترین انواع می‌کند. مراقبان در بهداشت، آموزش، خدمات اجتماعی و سازمان‌های غیرانتفاعی ضروری هستند.

مراقبان در این‌ها شکوفا می‌شوند: پرستاری، کار اجتماعی، تدریس، درمان، رهبری سازمان‌های غیرانتفاعی، مراقبت از سالمندان، دستور بخش، بهداشت جامعه، منابع انسانی، و هر نقشی که بر پشتیبانی دیگران متمرکز است.

هر دو هم‌دل هستند، اما مراقبان از وظیفه و خدمت و عاشقان از شور و تمایل به اتصال هدایت می‌شوند. مراقبان بی‌خودی بخشش می‌کنند؛ عاشقان به‌طور نزدیک متصل می‌شوند.

سوی سایه‌ای مراقب شامل شهادت، بی‌توجهی به خود، فعال‌سازی تکیه‌پذیری، کینه هنگام عدم تقدیر و فرسودگی از بیش‌دهی است. مراقبان باید بفهمند که مراقبت از خود خودپرستی نیست.

مراقبان از این‌ها سود می‌برند: عملکردهای دقیق مراقبت از خود، حمایت و نظارت حرفه‌ای، مرزهای واضح با مشتریان، آموزش مستمر در خود‌همدلی، و یادآوری اینکه اگر خالی شوند نمی‌توانند به دیگران کمک کنند.