Ana kanca kerja loro sing padha mangsuli “Asring” ing pratelan bab ngrancang gawean luwih dhisik. Sing siji nyimpen rencana mingguan ing kertas. Sijine nyimpen rencana ing sirahe lan tumpukan tugas sing telat. Wangsulane padha, kasunyatane beda. Sela kuwi masalah utama ing saben penilaian dhiri, kalebu Tes Kompetensi, lan artikel iki ngrembug sepira ambane sela kuwi, kenapa bisa ana, lan kepiye carane tetep nggunakake penilaian dhiri kanthi apik.
Kenapa wangsulan sing padha bisa ateges beda
Penilaian dhiri iku sawijining pertimbangan, dudu pangukuran. Nalika panjenengan mutusake apa panjenengan “asring” nindakake samubarang, panjenengan lagi mbandhingake dhiri karo sawijining ukuran, lan panjenengan arang milih ukuran kuwi kanthi sengaja. Iki diarani efek kerangka acuan: wong-wong ing sakiwa-tengen panjenengan sing nemtokake skalane.
Bayangna wong sing ngrancang kanthi cukup apik, makarya ing tim sing isine kanca-kanca sing tertata banget. Dikubengi kalender-kalender sing diwenehi kode werna, wong iki bisa wae mbiji dhiri endhek ing Perencanaan lan Pangaturan. Pindhahna menyang tim sing tenggat wektune lagi ketahuan ing dina kuwi uga, lan wong sing padha bisa rumangsa kaya tuladha katertiban. Tumindake ora owah; sing owah pambandhinge. Tembung kaya “Kadhangkala” lan “Asring” uga beda tegese saka wong siji menyang wong liyane, mula pilihan wangsulane dhewe dudu ukuran sing ajeg.
Iki sabagian sing dadi sebabe Tes Kompetensi ora mbandhingake panjenengan karo wong liya. Ora ana klompok norma, mula asile mung nggambarake carane panjenengan nggambarake dhiri panjenengan, kanthi kabeh watesan sing melu. Apa kuwi tes kompetensi ngrembug apa tegese kuwi kanggo maca tingkat-tingkat panjenengan.
Apa jare panliten bab penilaian dhiri, kanthi basa prasaja
Para panliti wis suwe nliti penilaian dhiri, lan gambaran gedhene ajeg sanajan rincian-rinciane isih dibantah. Akeh-akehe panliten iki gegayutan karo kemampuan lan kinerja, dudu pakulinan saben dina, mula anggep minangka pepeling bab penilaian dhiri sacara umum, dudu putusan tumrap tes tartamtu.
- Kruger lan Dunning (1999) nemokake yen wong-wong sing kinerjane paling ala ing tes katrampilan kayata nalar lan tata basa cenderung mbiji kinerjane dhewe luwih apik banget tinimbang kasunyatane, dene wong-wong sing kinerjane paling apik cenderung mbiji dhiri rada luwih endhek tinimbang sing pantes miturut asile. Artikel kita bab efek Dunning-Kruger ngrembug pola kuwi kanthi jero.
- Tinjauan dening Dunning, Heath lan Suls (2004), sing nliti bidang kesehatan, pendhidhikan lan papan kerja, nyimpulake yen panemune wong bab katrampilane dhewe asring mung gegayutan sacara longgar karo kinerjane sing satemene.
- Sintesis saka akeh panliten dening Zell lan Krizan (2014) nemokake yen wong pancen nduweni sawetara pangerten bab kemampuane dhewe, nanging mung winates, lan pangerten kuwi beda-beda saka siji bidang menyang bidang liyane.
- Meta-analisis sadurunge dening Mabe lan West (1982) nemokake yen sepira cocoge evaluasi dhiri karo ukuran saka njaba beda-beda banget, lan luwih cocog nalika wong ngarepake wangsulane bakal dibandhingake karo bab sing nyata.
Ora ana siji wae saka kuwi sing ngomong yen penilaian dhiri ora ana regane. Sing diomongake yaiku penilaian dhiri iku gampang mleset, lan cenderung kurang bisa diandelake nalika ora bakal ana sing mriksa wangsulane. Uga wajar yen ngarepake pangerten sing luwih akeh ing pakaryan sing umpan balike cepet lan cetha, amarga tenggat sing kliwat iku angel ora ketok, tinimbang ing pakaryan sing umpan balike samar.
Telung tekanan sing nggawe penilaian dhiri ing papan kerja dadi miring
- Kepinginan katon becik. Akeh-akehe awake dhewe pengin katon kompeten, malah ing ngarepe awake dhewe. Pakulinan sing keprungu apik (“Aku ngrancang luwih dhisik”) luwih gampang diakoni ngluwihi kasunyatane tinimbang pakulinan sing keprungu biasa wae.
- Konsistensi. Yen panjenengan wis mangsuli “Asring” kaping pirang-pirang terus-terusan, wangsulan sabanjure cenderung melu arah sing padha. Para panliti sing nyinau bias metode umum (Podsakoff lan kanca-kanca, 2003) nuduhake yen nalika siji wong menehi kabeh informasi, ing format sing padha lan ing wektu sing padha, pengaruh bebarengan kayata kepinginan katon apik lan kepinginan katon konsisten bisa mbentuk wangsulane. Pratelan sing dirumusake kosok balen dadi salah siji pertahanan: ing Tes Kompetensi, nyenthang “Meh tansah” terus nganti ngisor ora ngasilake biji sing sampurna. Iki ngalangi siji pola. Ora ngilangi kepinginan katon apik.
- Efek kedadeyan anyar. Kedadeyan sing paling anyar iku sing paling gampang dieling. Rong minggu pungkasan sing abot bisa mewarnai carane panjenengan mbiji setaun kepungkur, lan proyek sing apik banget sasi wingi bisa nggawe kosok baline.
Kenapa penilaian dhiri tetep pantes diduweni
Wangsulan sing jujur kanggo “apa iki akurat?” yaiku “sabagian, lan panjenengan ora bisa ngerti bagean endi saka njero”. Kuwi keprungu surem, nanging saka kono regane wiwit. Penilaian dhiri ndadekake gambaran pribadi sing burem dadi cetha, lan gambaran sing cetha bisa diteliti, dibantah lan dibandhingake.
Akeh-akehe regane yaiku minangka pambuka omong-omongan. Yen panjenengan mbiji dhiri Kuwat ing Komunikasi lan ana kanca kerja sing nyebutake yen dheweke asring kudu njaluk panjenengan mbaleni maksude, panjenengan wis nemokake bab sing ora bakal katon saka tembung tingkat utawa saka omongan kuwi dhewe-dhewe. Sela antarane gambaran panjenengan lan gambarane wong liya iku informasi. Nyebutake tumindak sing konkret, kayata “Aku mesthekake wong liya mangerteni omonganku”, uga menehi panjenengan bab sing bisa digatekake, sing ora tau diwenehake dening “Aku iki komunikator sing apik”. Padha uga sadurunge wawancara: kepiye wawancara adhedhasar kompetensi lumaku nuduhake kepiye gambaran dhiri sing kasar dadi conto sing bisa dienggo.
Telung cara kanggo mriksa silang biji panjenengan dhewe
- Goleki bukti. Kanggo kompetensi panjenengan sing paling dhuwur lan sing paling endhek, tulisen rong kedadeyan anyar sing spesifik karo kira-kira tanggale. Yen biji Kuwat ora dibarengi kedadeyan sing bisa panjenengan eling, anggep kuwi minangka pitakonan, dudu asil. Yen biji sing endhek malah dibarengi conto-conto sing wis panjenengan lalekake, kuwi uga pantes dimangerteni.
- Takon marang kanca kerja. Pilih wong sing wis tau weruh panjenengan makarya lan ajukna pitakonan sing angel diwangsuli mung nganggo basa-basi: “Kapan pungkasan sampeyan weruh aku ngrampungake sawijining urusan kanthi cepet, lan kapan pungkasan sampeyan weruh aku nglirwakake urusan nganti nggantung?” Rungokna tanpa mbela dhiri. Siji panemu mung siji panemu, mula takon marang wong loro yen bisa.
- Mbiji maneh sawise patang minggu. Saben dina Jemuwah, gawe cathetan cekak bab siji kedadeyan nalika saben bidang muncul, banjur garap maneh Tes Kompetensi. Patang minggu cukup suwe supaya kedadeyan nyata bisa kelakon lan cukup cendhak supaya isih bisa dieling. Yen asile owah, priksa cathetan panjenengan sadurunge mutusake apa pakulinan panjenengan sing owah utawa mung kawigatene panjenengan sing owah. Loro-lorone migunani; nanging kuwi rong bab sing beda.
Nggunakake asil tanpa gumantung marang asil kuwi
Aturan sing bisa ditindakake: saya asil kuwi gawe panjenengan kaget, menyang arah endi wae, saya perlu dipriksa sadurunge panjenengan tumindak adhedhasar asil kuwi. Asil dhuwur sing ngagetake iku pancingan kanggo nggoleki bukti. Asil endhek sing ngagetake iku pancingan kanggo takon apa panjenengan mbandhingake dhiri karo tim sing kuwat banget ora kaya biasane, utawa lagi mikirake siji minggu sing ala.
Arah endi wae asile, tetep andhap anggone nyimpulake. Tes Kompetensi ing JobCannon nuduhake carane panjenengan nggambarake pakulinan panjenengan dhewe; tes iki ora ngukur katrampilan nyata lan ora ngramalake kasuksesan ing pakaryan. Kanggo sisih katrampilan, Audit Katrampilan iku sedulure sing paling cedhak. Kanggo aturan umum bab mbiji katrampilan kanthi jujur, waca carane mbiji tingkat katrampilan panjenengan dhewe kanthi jujur, lan yen panjenengan wis milih siji bidang kanggo digarap, mbangun siji kompetensi kerja sajrone 30 dina.