Rozwiń jedną kompetencję zawodową w 30 dni: plan na cztery tygodnie

Chęć bycia lepszym w „komunikacji” albo „przywództwie” przypomina chęć bycia w lepszej formie: cel jest prawdziwy i o wiele za duży, by od razu działać. Ten plan go zmniejsza. Wybierasz jedną z sześciu kompetencji, ćwiczysz jedno małe, widoczne zachowanie tygodniowo przez cztery tygodnie, prowadzisz zapis na papierze, a potem oceniasz się ponownie. Plan niczego nie obiecuje co do tego, gdzie się ostatecznie znajdziesz. Daje Ci za to trzydzieści dni dowodów na to, jak naprawdę pracujesz.

Dlaczego jedna kompetencja i dlaczego cztery tygodnie

Rozpraszanie wysiłku na wszystkie sześć zwykle oznacza, że nie zrobisz żadnej. Jedna kompetencja daje jedną rzecz do zauważania i jedną kartkę do zapisywania. Cztery tygodnie to wystarczająco długo, by powtórzyć zachowanie wiele razy, i wystarczająco krótko, by wciąż pamiętać, po co się zaczęło.

W tym planie kompetencja jest wzorcem zachowania, a nie talentem. Test Kompetencji z JobCannon ocenia, jak często mówisz, że działasz według sześciu takich wzorców. Nie mierzy zdolności i nie jest zwalidowany, więc nic tutaj nie zakłada, że określenie poziomu w Twoim wyniku jest faktem o Tobie. To miejsce, od którego można zacząć szukać.

Wybierz kompetencję, która coś Cię kosztuje w obecnej pracy: tę, o której w czwartek po południu znowu myślisz, że powinna wyglądać inaczej. To niekoniecznie ta z najniższym wynikiem.

Czterotygodniowa drabina

1. Tydzień 1: zauważaj. Wykonuj pierwszy mikronawyk z poniższej listy przy każdej naturalnej okazji. Niczego innego nie zmieniaj.
2. Tydzień 2: dodaj drugie zachowanie. Utrzymaj zachowanie z tygodnia 1, jeśli przychodzi naturalnie, ale śledź tylko to nowe.
3. Tydzień 3: dodaj trzecie. Jeśli większość tygodnia Ci umknie, powtórz go. Kalendarz to wskazówka, a nie termin ostateczny.
4. Tydzień 4: dodaj czwarte i poproś jednego zaufanego współpracownika, by powiedział Ci, co zauważył u Ciebie w zakresie tej kompetencji w ostatnim miesiącu.

Każde zachowanie jest celowo małe. Powinno zajmować sekundy, a nie godziny, a inna osoba powinna móc zobaczyć, jak się dzieje. „Bądź lepszym komunikatorem” to nie jest zachowanie. „Powiedz na głos kolejny krok przed wyjściem ze spotkania” jest nim.

Mikronawyki dla każdej kompetencji

Cztery zachowania na kompetencję, po jednym na każdy tydzień. Weź zestaw dla wybranej przez siebie kompetencji, a resztę pomiń.

• Komunikacja. Tydzień 1: przed wyjściem ze spotkania powiedz na głos, jak rozumiesz kolejny krok. Tydzień 2: po rozmowie wyślij jednolinijkowe podsumowanie: decyzja, osoba odpowiedzialna i termin. Tydzień 3: umieść prośbę w pierwszej linijce każdej dłuższej wiadomości. Tydzień 4: zapytaj jedną osobę, co było niejasne w którejś z Twoich wypowiedzi.
• Rozwiązywanie problemów. Tydzień 1: zanim zaczniesz, zapisz problem w jednym zdaniu. Tydzień 2: wypisz dwie możliwe przyczyny poza pierwszą, która przyszła Ci do głowy. Tydzień 3: najpierw sprawdź najtańszą przyczynę i zapisz, co z tego wyszło. Tydzień 4: po rozwiązaniu zapisz dwie linijki o przyczynie i o tym, co sprawdzisz najpierw następnym razem.
• Przywództwo i inicjatywa. Tydzień 1: na początku zadania grupowego zapytaj, kto robi co i do kiedy, a jeśli nikt nie odpowie, zaproponuj podział sam. Tydzień 2: raz na spotkanie zaproponuj decyzję zamiast tylko prosić o opinie. Tydzień 3: daj jednej osobie konkretną, życzliwą informację zwrotną o czymś, co zrobiła. Tydzień 4: przekaż komuś część pracy, określając oczekiwany wynik i zostawiając wybór metody tej osobie.
• Planowanie i organizacja. Tydzień 1: każdego ranka zapisz trzy rzeczy, które muszą się dziś wydarzyć. Tydzień 2: dla jednego zadania do oddania zapisz kroki z datami, licząc wstecz od terminu. Tydzień 3: dodaj zapas czasu przed każdą datą, od której zależy ktoś inny. Tydzień 4: w piątek porównaj plan z tym, co się wydarzyło, i zapisz jedno zdanie o różnicy.
• Zdolność adaptacji. Tydzień 1: gdy plany się zmieniają, zanim zareagujesz, zapytaj: „co się zmieniło, a co zostaje takie samo?”. Tydzień 2: jedną rutynową czynność wykonaj celowo inaczej, na przykład innym narzędziem, inną trasą albo w innym formacie spotkania. Tydzień 3: gdy dociera do Ciebie zmiana, powiedz zainteresowanym tego samego dnia, co ona dla nich oznacza. Tydzień 4: poproś o jedno zadanie z nieznanej Ci dziedziny i zanotuj, czego to Cię nauczyło.
• Praca zespołowa. Tydzień 1: codziennie zapytaj jednego współpracownika, co by mu pomogło. Tydzień 2: doceń na piśmie i z imienia konkretną osobę za coś, co zrobiła. Tydzień 3: raz poproś o pomoc w czymś, co normalnie robisz na własną rękę. Tydzień 4: gdy się nie zgadzasz, powiedz najpierw, z czym się zgadzasz, a potem nazwij różnicę.

Śledzenie na papierze

Potrzebujesz jednej kartki na tydzień i długopisu. Na górze zapisz zachowanie danego tygodnia, narysuj siedem małych kratek i zaznaczaj kratkę, gdy to zrobisz. Obok kratki zapisz kilka słów: gdzie, z kim, co się stało. Papier nie ma powiadomień do odrzucania i niczego nie trzeba konfigurować.

• Zaznaczaj tylko to, co się wydarzyło. Pominięty dzień zostaje pusty. Nie uzupełniaj go w niedzielę.
• Zapisuj sytuację, a nie swoje uczucia na jej temat: „Wtorek, krótkie spotkanie zespołu, kolejny krok powiedziany na głos, nikt nie poprawił.”
• Raz w tygodniu dodaj jedną linijkę o tym, co stanęło na przeszkodzie.
• Zachowaj każdą kartkę. Cztery z nich to zapis, którego użyjesz na końcu.

Ponowna ocena po 30 dniach

W trzydziestym lub trzydziestym pierwszym dniu wykonaj ponownie Test Kompetencji. Zanim spojrzysz na nowe poziomy, przeczytaj własne kartki i zapisz jedno zdanie o tym, co zmieniło się w tym, co robisz.

Potem spodziewaj się pewnego szumu. Samoocena zmienia się wraz z Twoim nastrojem, przebiegiem tygodnia i tym, które przykłady akurat przychodzą Ci do głowy, gdy czytasz każde stwierdzenie. Niewielka zmiana w górę lub w dół w jednej kompetencji nie jest wyrokiem w żadną stronę. Lepszym dowodem jest wzorzec na kartkach: czy zachowanie zdarzało się w większość dni, czy stawało się łatwiejsze, czy ktoś na nie zareagował?

Wyższy wynik jest miły, ale porównaj go z kartkami, zanim w niego uwierzysz. Niższy też niekoniecznie jest krokiem wstecz: uważne przyjrzenie się własnym nawykom może sprawić, że zaczniesz oceniać siebie surowiej, więc ostrzejszy wzrok może dać niższą liczbę. A jeśli nic się nie ruszyło, nadal wiesz więcej niż wcześniej, bo masz miesiąc zapisów zamiast wrażenia.

Ten plan to ćwiczenie, a nie obietnica. Nie zmieni stanowiska, które uniemożliwia dane zachowanie, i nie zastępuje informacji zwrotnej od osób, które widzą Twoją pracę. Cokolwiek pokaże ten miesiąc, zachowaj kartki: zawierają prawdziwe przykłady, których potrzebujesz do odpowiedzi o mocnych i słabych stronach oraz do punktów CV opisanych w artykule pokazywanie kompetencji w CV i w ocenach okresowych. Jeśli chodzi o szersze pytanie, na ile ufać jakiejkolwiek samoocenie, przeczytaj jak trafna naprawdę jest samoocena w pracy oraz jak uczciwie ocenić swój poziom umiejętności. A jeśli chcesz sprawdzić, co potrafisz, a nie jak pracujesz, uzupełnieniem jest narzędzie Audyt Umiejętności.